Eigenzinnig DWARS tussen de makke schapen
Datum: 21-10-2009 door Irene van der Wal

Op 17 oktober werd de algemene ledenvergadering van GroenLinks in Amsterdam over het verkiezingsprogramma van de aankomende gemeenteraadsverkiezingen aan de Nieuwe Herengracht gehouden. Het voelde voor mij alsof ik een vergadering van een exclusieve club ging bijwonen, waar ik eigenlijk niet bij mocht zijn want lid was ik nog helemaal niet. Ik voelde me een indringer, een onnozele ziel die net kwam kijken. Maar bij binnenkomst was ik verbaasd hoe makkelijk ik werd toegelaten. Ik werd welkom geheten, mocht de klaarliggende stencils pakken en mij aanmelden als gast bij een tafel verderop waar de stemkaarten konden worden opgehaald. Met een wat nerveus lachje zei ik dat ik nog geen lid was, maar me als gast wilde aanmelden. Dit hoefde niet, maar opnieuw werd ik vriendelijk welkom geheten. Ik dankte de man en zei er nog vlug achteraan dat ik wel zo snel mogelijk lid ging worden van GroenLinks.

Nadat ik een kopje thee had gepakt, settelde ik me op een stoel naast een tafeltje waarop ik mijn verzamelde papieren en meegebrachte schrijfgerij kon achterlaten en wachtte rustig af. Als eerste begon Maarten van Poelgeest met een inleidend praatje. Hij had twee leidmotieven; hij was voor een economisch sterk en duurzaam Amsterdam. Met belangrijke punten als; snel en efficiënt openbaar vervoer, meer woningbouw, een hoog voorzieningsniveau en groene parken. Uiteraard werd ook onderwijs, armoede en de zwakkere in de samenleving even aangetipt. Maar ook Amsterdam zou te maken krijgen met de crisis en daardoor minder geld vanuit het rijk ontvangen. Hij pleitte dan ook voor lastenverhoging, om de hoge ambities vast te kunnen houden. Hier ben ik het zeker mee eens, wie meer verdient kan ook best wat meer afstaan. Niet dat ik daarvoor in aanmerking kom, als armlastige student krijg ik kwijtschelding.

Snel werd daarna overgegaan op de twee moties die waren ingediend, een door DWARS, “Amsterdam, meer dan een Groen Metropool” en een door de werkgroep Rood Werkt Ook! Als eerste was DWARS aan de beurt, waarbij de spreker namens DWARS nog maar net op tijd binnen was. Maar echt tijd om uit te hijgen kreeg hij niet, de twee minuten waren al ingegaan en twee minuten zijn kort. Het statement van DWARS: het verkiezingsprogramma is te groen. Punten als ondernemen, toerisme, sociale woningbouw en werkgelegenheid worden ook met een groen jasje voorzien, wat kiezers zou kunnen afschrikken. In deze toch wel moeilijke tijd, wil men gewoon een baan of een stage, punten die in de essentie niks met groen te maken hebben. Groen was te veel doorgewerkt. Maar het bestuur reageerde lauw, het was volgens hen een herbevestiging van de identiteit van GroenLinks. Bovendien keerde de motie zich alleen tegen het groene argument en benadrukte het rode niet. Deze motie werd dan ook afgeraden om te steunen. De motie van de werkgroep Rood Werkt Ook! werd daarentegen wel goed ontvangen en kreeg wel een positief preadvies. Rood moest volgens hen meer benadrukt worden en niet alle sociale thema’s pasten in een groen jasje. Naar mijn idee spraken de twee moties over hetzelfde, maar de laatste werd door alle stemgerechtigden aangenomen. Dit was een voorbode van wat er nog komen ging.

Bij het bespreken van de amendementen viel mij namelijk zeer op, dat de meeste mensen de preadviezen van de commissie als makke schapen over namen. Alleen bij het punt over een tunnel onder het IJmeer om Amsterdam en Almere te verbinden, werd massaal tegen het positieve preadvies gestemd. Het stelde mij verbaasd en ook wel een klein beetje teleur. Het stemrecht werd naar mijn idee niet benut zoals het hoort. Hadden deze mensen geen eigen visie? Gelukkig waren er de leden van DWARS die een ander geluid lieten horen en nog al eens tegendraads waren.

Zo pleitte DWARS voor veertig in plaats van dertig procent meer sociale woningbouw, om het tekort op te vangen die waren ontstaan of de komende jaren gaan ontstaan. Sociale woningbouw creëert gemengde buurten voor alle bevolkingsgroepen. Maar helaas, de meerderheid vond dertig procent voldoende om alle rangen en standen door elkaar te laten wonen en stemde zoals de commissie adviseerde.

Het volgende punt lag mij zeer zeker aan het hart. DWARS opperde dat er strenger moet worden gecontroleerd op het onwettig gebruik van fietspaden door voetgangers en gemotoriseerde voertuigen. Helaas werd dit standpunt afgewezen, met als toelichting dat GroenLinks geen handhavingspartij is. Desalniettemin kon ik mij zeer in dit standpunt vinden. Ik maak zo vaak mee, vooral op de weg langs de Amstel naar het Muntplein, dat er voetgangers op het fietspad lopen. Ik irriteer me mateloos aan deze toeristen, ook al probeer ik me wel altijd zo goed mogelijk in te leven in hun onwetendheid. Het verkeer in de stad is al zo’n chaos, ik noem Amsterdam niet voor niets vaak een jungle. Maar goed, futiliteiten.

Nog een punt wat een levendige discussie teweeg bracht, waren de studentenwoningen. DWARS is tegen de noodwoningen, deze zijn alleen een tijdelijke oplossing en geen permanente. Ook is het tekort van tienduizend studentenwoningen nog niet gerealiseerd, terwijl er dit jaar veel meer studenten bij zijn gekomen dan vorig jaar. Dit leidt tot onmenselijke situaties en zo raakt Amsterdam haar positie als studentstad kwijt. Dit punt bracht zoveel discussie op gang dat de vergadering een minuut werd geschorst. Het punt van DWARS en het punt van de programmacommissie werden uiteindelijk samengevoegd en de zaal stemde voor het punt van DWARS. Na een lange strijd was dan de overwinning binnen.

Maar niet alleen dit punt bracht een schorsing op. Het amendement van de buurtregisseur en zijn bevoegdheid werd opgeschort tot aan het einde van de vergadering. Intussen volgde een nieuw debat over de vrije openingstijden. DWARS is voor, omdat dit het geluidsoverlast drastisch zal verminderen als niet iedereen tegelijk op straat zou staan. In Groningen is dit al een groot succes. En geen horecagelegenheid wordt gedupeerd, grote clubs mogen langer openblijven, terwijl het kleine buurtcafé eerder kan sluiten. Ieder zijn heug en meug. Dat de langere openingstijden tot meer alcoholverbruik kan leiden, blijft een heikel punt. Maar volgens DWARS is het daarom beperken van openingstijden een misplaatst ‘opvoedkundige’ ingreep. Wat ik mee instem, want ik hoop dat GroenLinks niet alleen een groene en sociale, maar ook een liberale partij is. Maar helaas, het preadvies was ‘niet overnemen’ en dat werd dan ook massaal niet gedaan.

Toch moest DWARS nog eenmaal de commissie tegenzitten. Het punt van de bevoegdheid van de buurtregisseur moest nog behandeld worden. Het amendement was gewijzigd, maar nog onvolledig en onduidelijk, daarom werd het ook afgewezen. Maar een eigenwijze DWARSer opperde dat het eerst geformuleerde punt duidelijker was dan het gewijzigde en men eigenlijk zou moeten kunnen kiezen tussen de twee. Zijn ingetrokken amendement werd veranderd in het oude stuk en er werd opnieuw voor de twee gestemd. Beiden werden afgewezen, maar goed vond ik het standpunt van hem wel, het amendement was namelijk wat rommelig afgerond.

Deze dag had voor mij als politiek geïnteresseerd burger goed kunnen uitpakken, maar helaas was ik nog geen lid van GroenLinks en had daarom ook geen stemrecht. Jammer inderdaad, want de meesten leden die aanwezig waren stemden braaf wat de commissie adviseerde. Als enige nuance waren daar gelukkig de DWARSers die wel zelf en eigen visie hadden gevormd en ook bij de meest levendige onderwerpen tegendraads stemden. Nadat ik deze interessante ledenvergadering heb bijgewoond en mijn lidmaatschapsformulier op de bus heb gedaan, voel ik mij al iets minder een indringer. Maar die onnozele ziel, die zal ik nog wel een tijdje blijven.

<< naar het blogoverzicht